Love God Greatly

Ik herinner mij dat toen ik een klein meisje was ik geleerd heb om mijn zorgen om te zetten in gebeden en ze te laten aan de voeten van Jezus. Die les is mij bij gebleven mijn hele leven en geregeld breng ik het in de praktijk. Onze wereld en hoe bizar de tijd waarin we leven soms kan zijn maakt dat we kunnen gaan leven in angst, maar dan komen geloof, vertrouwen en gebed om de hoek kijken. In plaats van dat de zorgen van dit leven ons onze energie ontneemt, mogen wij het overgeven in de handen van God. We geven Hem onze zorgen en onze bezorgdheid in gebed en we vertrouwen Hem om te werken zoals alleen Hij dat kan. Wij zijn God niet, maar Hij is dat zeker en Hij kan meer doen dan wij ons voor kunnen stellen. En met dankbare harten voor dat wat Hij al gedaan heeft, geven we Hem onze zorgen in handen en daarmee geven we Hem mogelijkheden om te werken in ons leven voor Zijn glorie. 

Wat is bemoediging toch een kostbaar geschenk. Ik denk terug aan momenten waarop het juiste woord op de juiste tijd het instrument was waardoor in moeilijke periodes in mijn leven, mij een nieuw perspectief, nieuwe moed en hoop werd ingeblazen – zelfs als ik dat bemoedigende woord nou niet bepaald verdiend had. Ik vind het zo mooi hoe in The Message  Filippenzen 4:5 wordt samengevat: “Maak aan allen die je ontmoet zo duidelijk mogelijk dat je naast hen staat, dat je met  “ hen bezig bent en niet tegen hen.” Dat is een hele opgave, vind je niet? Want hoe moet het dan, als we op een gegeven moment niet dezelfde zienswijze hebben met een ander? Of als we geen zin hebben om verder te gaan met iemand nadat we beschadigd zijn of een meningsverschil hebben? In Filippenzen 4:1-5 vermaant Paulus de hele gemeente (en ons) met zo’n echt Paulusachtig antwoord, waarvan de kern is: “Meiden, het is tijd om de verschillen achter je te laten en verder te gaan! Jezu...

Wat een herinnering aan hoe belangrijk het is om voor vreugde te kiezen! Wat er ook aan de hand is in ons leven, we hebben altijd een reden tot blijdschap vanwege onze relatie met Christus. Hij is nabij: nabij de geborenen van hart, nabij de eenzame vrouw, nabij hen die zich afgewezen voelen. Vanwege deze waarheid verblijden wij ons, wetende dat God alles in Zijn hand heeft en we onze rust in Hem kunnen vinden. 

Ik groeide op in Miami waar meer dan de helft van de bevolking met hun hart in twee landen leven. Want weet je, in de vroege jaren 60 stapte mijn moeder op een vliegtuig met alleen twee setjes kleren in haar koffer, en verliet het enige thuis wat ze ooit had gekend op zoek naar vrijheid. Mijn moeder ronde haar middelbare school af in de Verenigde Staten, deed daarna een HBO-opleiding, had een eigen huis, betaalde belasting en stemde bij elke verkiezing. Ze spreekt vloeiend Engels met een zwaar accent, en kwam jaren geleden al door de inburgeringscursus. Ze houdt van winkelen in Walmart, en we eten kalkoen en zoete aardappeltjes op Thanksgiving. We zijn Amerikaans. Maar als je bij mijn moeder gaat eten, krijg je een kleine vingerhoed heel sterke koffie na de maaltijd. Elke december vieren we kerstfeest op de 24e - dat is "Noche Buena" - met geroosterd varkensvlees met pittige saus, zwarte bonen, witte rijst en yucca. Ik ben Cubaans. Acht jaar geleden trouwde ik een ...

Soms moeten we eraan herinnerd worden dat deze wereld niet ons thuis is. Als moeiten komen, als het noodlot toeslaat en we het hartzeer voelen van deze gebroken wereld vol zonde, moeten we ons eraan herinneren dat deze wereld niet ons thuis is. Als we ons niet op onze plek voelen dan klopt dat ook. We hebben de hoop van de hemel in ons hart; we weten dat er een betere toekomst komt. Nu zijn we nog aan het wachten, maar dat zal niet eeuwig duren. Het beste komt nog.

Als christenen moeten we altijd bewust zijn en bezig zijn met het groeien in ons geloof. Niemand van ons "is er al" tot de dag dat we Jezus van aangezicht tot aangezicht mogen zien. In de tijd die we nog hebben worden we opgeroepen om actief datgene toe te passen wat we weten over God in ons leven en Zijn waarheid uit te leven. We worden opgeroepen om in Christus te groeien en in Hem te blijven. Door dat te doen, werkt Hij dag in dag uit in ons leven om ons meer op Hem te laten lijken. We moeten niet vergeten dat God geduldig is in ons groeien in ons geloof; zo moeten we ook geduld hebben met onszelf en met anderen die ook groeien in hun geloof.

Vergetend wat achter is,  mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus . –  Filippenzen  3: 14   Kun je je voorstellen hoe schuldig Paulus zich moet hebben gevoeld toen hij begreep hoe groot zijn  schuld  was?  Hij hield de jassen vast van de mensen die  Stefanus  doodden stenen vasthielden – en Paulus stond erbij en keek ernaar. Hij wilde die jassen maar al te graag vasthouden. Hij keurde hun vreselijke misdaad goed.  Nee, hij keurde het niet alleen maar goed.  Hij dacht dat ze het goede deden; hun aandeel leverden om het verspreiden van het christendom tegen te gaan.    Maar na de ontmoeting met Jez us op die eenzame stoffige weg  keert Paulus zijn leven 180 graden om ( Handelingen 9 ).  Hij was nu vóó r degenen  waar hij eerst tegen was . Degenen die eens zijn vijanden waren, waren na zijn ontmoeting met ...